براى خواندنت آئينه‏ها وضو كردند

و تا حريم افق با تو گفتگو كردند

به شوق ديدن صبحى كه باز خواهى گشت

پگاه را به هر آدينه جستجو كردند

هنوز بوى تو را مى‏دهند شب‏بوها

كه خاك پاى تو را عاشقانه بو كردند

چقدر ساكت و سردند كوچه‏ها بى تو

و جاده‏ها كه به گرد و غبار خو كردند

غروب تلخ مدينه، فدك، بقيع و بهشت

حضور سبز تو را باز آرزو كردند

كسى به غير تو از خستگان نمى‏پرسد

بيا ببين كه به شوقت به ندبه رو كردند

كجايى اى همه خوبى كجايى اى همه عشق

بيا كه منتظرانت به خون وضو كردند

داود هوشنگ روشنك ـ 24/1/84 ، تبريز